Book 5: Chapter 42
Book 5
Chapter 42
Chapter 42
| 1 saṃdiṣṭo rākṣasendreṇa prahastasya suto balī jambumālī mahādaṃṣṭro nirjagāma dhanurdharaḥ 2 raktamālyāmbaradharaḥ sragvī rucirakuṇḍalaḥ mahān vivṛttanayanaś caṇḍaḥ samaradurjayaḥ 3 dhanuḥ śakradhanuḥ prakhyaṃ mahad rucirasāyakam visphārayāṇo vegena vajrāśanisamasvanam 4 tasya visphāraghoṣeṇa dhanuṣo mahatā diśaḥ pradiśaś ca nabhaś caiva sahasā samapūryata 5 rathena kharayuktena tam āgatam udīkṣya saḥ hanūmān vegasaṃpanno jaharṣa ca nanāda ca 6 taṃ toraṇaviṭaṅkasthaṃ hanūmantaṃ mahākapim jambumālī mahābāhur vivyādha niśitaiḥ śaraiḥ 7 ardhacandreṇa vadane śirasy ekena karṇinā bāhvor vivyādha nārācair daśabhis taṃ kapīśvaram 8 tasya tac chuśubhe tāmraṃ śareṇābhihataṃ mukham śaradīvāmbujaṃ phullaṃ viddhaṃ bhāskararaśminā 9 cukopa bāṇābhihato rākṣasasya mahākapiḥ tataḥ pārśve 'tivipulāṃ dadarśa mahatīṃ śilām 10 tarasā tāṃ samutpāṭya cikṣepa balavad balī tāṃ śarair daśabhiḥ kruddhas tāḍayām āsa rākṣasaḥ 11 vipannaṃ karma tad dṛṣṭvā hanūmāṃś caṇḍavikramaḥ sālaṃ vipulam utpāṭya bhrāmayām āsa vīryavān 12 bhrāmayantaṃ kapiṃ dṛṣṭvā sālavṛkṣaṃ mahābalam cikṣepa subahūn bāṇāñ jambumālī mahābalaḥ 13 sālaṃ caturbhir ciccheda vānaraṃ pañcabhir bhuje urasy ekena bāṇena daśabhis tu stanāntare 14 sa śaraiḥ pūritatanuḥ krodhena mahatā vṛtaḥ tam eva parighaṃ gṛhya bhrāmayām āsa vegitaḥ 15 ativego 'tivegena bhrāmayitvā balotkaṭaḥ parighaṃ pātayām āsa jambumāler mahorasi 16 tasya caiva śiro nāsti na bāhū na ca jānunī na dhanur na ratho nāśvās tatrādṛśyanta neṣavaḥ 17 sa hatas tarasā tena jambumālī mahārathaḥ papāta nihato bhūmau cūrṇitāṅgavibhūṣaṇaḥ 18 jambumāliṃ ca nihataṃ kiṃkarāṃś ca mahābalān cukrodha rāvaṇaḥ śrutvā kopasaṃraktalocanaḥ 19 sa roṣasaṃvartitatāmralocanaḥ; prahastaputre nihate mahābale amātyaputrān ativīryavikramān; samādideśāśu niśācareśvaraḥ | 1 संदिष्टॊ राक्षसेन्द्रेण परहस्तस्य सुतॊ बली जम्बुमाली महादंष्ट्रॊ निर्जगाम धनुर्धरः 2 रक्तमाल्याम्बरधरः सरग्वी रुचिरकुण्डलः महान विवृत्तनयनश चण्डः समरदुर्जयः 3 धनुः शक्रधनुः परख्यं महद रुचिरसायकम विस्फारयाणॊ वेगेन वज्राशनिसमस्वनम 4 तस्य विस्फारघॊषेण धनुषॊ महता दिशः परदिशश च नभश चैव सहसा समपूर्यत 5 रथेन खरयुक्तेन तम आगतम उदीक्ष्य सः हनूमान वेगसंपन्नॊ जहर्ष च ननाद च 6 तं तॊरणविटङ्कस्थं हनूमन्तं महाकपिम जम्बुमाली महाबाहुर विव्याध निशितैः शरैः 7 अर्धचन्द्रेण वदने शिरस्य एकेन कर्णिना बाह्वॊर विव्याध नाराचैर दशभिस तं कपीश्वरम 8 तस्य तच छुशुभे ताम्रं शरेणाभिहतं मुखम शरदीवाम्बुजं फुल्लं विद्धं भास्कररश्मिना 9 चुकॊप बाणाभिहतॊ राक्षसस्य महाकपिः ततः पार्श्वे ऽतिविपुलां ददर्श महतीं शिलाम 10 तरसा तां समुत्पाट्य चिक्षेप बलवद बली तां शरैर दशभिः करुद्धस ताडयाम आस राक्षसः 11 विपन्नं कर्म तद दृष्ट्वा हनूमांश चण्डविक्रमः सालं विपुलम उत्पाट्य भरामयाम आस वीर्यवान 12 भरामयन्तं कपिं दृष्ट्वा सालवृक्षं महाबलम चिक्षेप सुबहून बाणाञ जम्बुमाली महाबलः 13 सालं चतुर्भिर चिच्छेद वानरं पञ्चभिर भुजे उरस्य एकेन बाणेन दशभिस तु सतनान्तरे 14 स शरैः पूरिततनुः करॊधेन महता वृतः तम एव परिघं गृह्य भरामयाम आस वेगितः 15 अतिवेगॊ ऽतिवेगेन भरामयित्वा बलॊत्कटः परिघं पातयाम आस जम्बुमालेर महॊरसि 16 तस्य चैव शिरॊ नास्ति न बाहू न च जानुनी न धनुर न रथॊ नाश्वास तत्रादृश्यन्त नेषवः 17 स हतस तरसा तेन जम्बुमाली महारथः पपात निहतॊ भूमौ चूर्णिताङ्गविभूषणः 18 जम्बुमालिं च निहतं किंकरांश च महाबलान चुक्रॊध रावणः शरुत्वा कॊपसंरक्तलॊचनः 19 स रॊषसंवर्तितताम्रलॊचनः; परहस्तपुत्रे निहते महाबले अमात्यपुत्रान अतिवीर्यविक्रमान; समादिदेशाशु निशाचरेश्वरः |