Book 8: Chapter 47
The Mahabharata in Sanskrit
Book 8
Chapter 47
| 1 [स] तद धर्मशीलस्य वचॊ निशम्य; राज्ञः करुद्धस्याधिरथौ महात्मा उवाच दुर्धर्षम अदीनसत्त्वं; युधिष्ठिरं जिष्णुर अनन्तवीर्यः 2 संशप्तकैर युध्यमानस्य मे ऽदय; सेनाग्रयायी कुरुसैन्यस्य राजन आशीविषाभान खगमान परमुञ्चन; दरौणिः पुरस्तात सहसा वयतिष्ठत 3 दृष्ट्वा रथं मेघनिभं ममेमम; अम्बष्ठ सेना मरणे वयतिष्ठत तेषाम अहं पञ्च शतानि हत्वा; ततॊ दरौणिम अगमं पार्थिवाग्र्य 4 ततॊ ऽपरान बाणसंघान अनेकान; आकर्णपूर्णायत विप्रमुक्तान ससर्ज शिक्षास्त्र बलप्रयत्नैर; तथा यथा परावृषि काममेघः 5 नैवाददानं न च संदधानं; जानीमहे कतरेणास्यति इति वामेन वा यदि वा दक्षिणेन; स दरॊणपुत्रः समरे पर्यवर्तत 6 अविध्यन मां पञ्चभिर दरॊणपुत्रः; शितैः शरैः पञ्चभिर वासुदेवम अहं तु तं तरिंशता वज्रकल्पैः; समार्दयं निमिषस्यान्तरेण 7 स विक्षरन रुधिरं सर्वगात्रै; रथानीकं सूत सूनॊर विवेश मयाभिभूतः सैनिकानां परबर्हान; असाव अपश्यन रुधिरेण परदिग्धान 8 ततॊ ऽभिभूतं युधि वीक्ष्य सैन्यं; विध्वस्तयॊधं दरुतवाजिनागम पञ्चाशता रथमुखैः समेतः; कर्णस तवरन माम उपायात परमाथी 9 तान सूदयित्वाहम अपास्य कर्णं; दरष्टुं भवन्तं तवरयाभियातः सर्वे पाञ्चाला हय उद्विजन्ते सम कर्णाद; गन्धाद गावः केसरिणॊ यथैव 10 महाझषस्येव मुखं परपन्नाः; परभद्रकाः कर्णम अभि दरवन्ति मृत्यॊर आस्यं वयात्तम इवान्वपद्यन; परभद्रकाः कर्णम आसाद्य राजन 11 आयाहि पश्याद्य युयुत्समानं; मां सूतपुत्रं च वृतौ जयाय षट साहस्रा भारत राजपुत्राः; सवर्गाय लॊकाय रथा निमग्नाः 12 समेत्याहं सूतपुत्रेण संख्ये; वृत्रेण वज्रीव नरेन्द्रमुख्य यॊत्स्ये भृशं भारत सूतपुत्रम; अस्मिन संग्रामे यदि वै दृश्यते ऽदय 13 कर्णं न चेद अद्य निहन्मि राजन; सबान्धवं युध्यमानं परसह्य परतिश्रुत्याकुर्वतां वै गतिर या; कष्टां गच्छेयं ताम अहं राजसिंह 14 आमन्त्रये तवां बरूहि जयं रणे मे; पुरा भीमं धार्तराष्ट्रा गरसन्ते सौतिं हनिष्यामि नरेन्द्र सिंह; सैन्यं तथा शत्रुगणांश च सर्वान | 1 [s] tad dharmaśīlasya vaco niśamya; rājñaḥ kruddhasyādhirathau mahātmā uvāca durdharṣam adīnasattvaṃ; yudhiṣṭhiraṃ jiṣṇur anantavīryaḥ 2 saṃśaptakair yudhyamānasya me 'dya; senāgrayāyī kurusainyasya rājan āśīviṣābhān khagamān pramuñcan; drauṇiḥ purastāt sahasā vyatiṣṭhat 3 dṛṣṭvā rathaṃ meghanibhaṃ mamemam; ambaṣṭha senā maraṇe vyatiṣṭhat teṣām ahaṃ pañca śatāni hatvā; tato drauṇim agamaṃ pārthivāgrya 4 tato 'parān bāṇasaṃghān anekān; ākarṇapūrṇāyata vipramuktān sasarja śikṣāstra balaprayatnair; tathā yathā prāvṛṣi kāmameghaḥ 5 naivādadānaṃ na ca saṃdadhānaṃ; jānīmahe katareṇāsyati iti vāmena vā yadi vā dakṣiṇena; sa droṇaputraḥ samare paryavartat 6 avidhyan māṃ pañcabhir droṇaputraḥ; śitaiḥ śaraiḥ pañcabhir vāsudevam ahaṃ tu taṃ triṃśatā vajrakalpaiḥ; samārdayaṃ nimiṣasyāntareṇa 7 sa vikṣaran rudhiraṃ sarvagātrai; rathānīkaṃ sūta sūnor viveśa mayābhibhūtaḥ sainikānāṃ prabarhān; asāv apaśyan rudhireṇa pradigdhān 8 tato 'bhibhūtaṃ yudhi vīkṣya sainyaṃ; vidhvastayodhaṃ drutavājināgam pañcāśatā rathamukhaiḥ sametaḥ; karṇas tvaran mām upāyāt pramāthī 9 tān sūdayitvāham apāsya karṇaṃ; draṣṭuṃ bhavantaṃ tvarayābhiyātaḥ sarve pāñcālā hy udvijante sma karṇād; gandhād gāvaḥ kesariṇo yathaiva 10 mahājhaṣasyeva mukhaṃ prapannāḥ; prabhadrakāḥ karṇam abhi dravanti mṛtyor āsyaṃ vyāttam ivānvapadyan; prabhadrakāḥ karṇam āsādya rājan 11 āyāhi paśyādya yuyutsamānaṃ; māṃ sūtaputraṃ ca vṛtau jayāya ṣaṭ sāhasrā bhārata rājaputrāḥ; svargāya lokāya rathā nimagnāḥ 12 sametyāhaṃ sūtaputreṇa saṃkhye; vṛtreṇa vajrīva narendramukhya yotsye bhṛśaṃ bhārata sūtaputram; asmin saṃgrāme yadi vai dṛśyate 'dya 13 karṇaṃ na ced adya nihanmi rājan; sabāndhavaṃ yudhyamānaṃ prasahya pratiśrutyākurvatāṃ vai gatir yā; kaṣṭāṃ gaccheyaṃ tām ahaṃ rājasiṃha 14 āmantraye tvāṃ brūhi jayaṃ raṇe me; purā bhīmaṃ dhārtarāṣṭrā grasante sautiṃ haniṣyāmi narendra siṃha; sainyaṃ tathā śatrugaṇāṃś ca sarvān |