Book 3: Chapter 237
The Mahabharata in Sanskrit
Book 3
Chapter 237
| 1 [दुर] अजानतस ते राधेय नाभ्यसूयाम्य अहं वचः जानासि तवं जिताञ शत्रून गन्धर्वांस तेजसा मया 2 आयॊधितास तु गन्धर्वाः सुचिरं सॊदरैर ममम मया सह महाबाहॊ कृतश चॊभयतः कषयः 3 मायाधिकास तव अयुध्यन्त यदा शूरा वियद गताः तदा नॊ नसमं युद्धम अभवत सह खेचरैः 4 पराजयं च पराप्ताः सम रणे बन्धनम एव च सभृत्यामात्य पुत्राश च सदार धनवाहनाः उच्चैर आकाशमार्गेण हरियामस तैः सुदुःखिताः 5 अथ नः सैनिकाः के चिद अमात्याश च महारथान उपगम्याब्रुवन दीनाः पाण्डवाञ शरणप्रदान 6 एष दुर्यॊधनॊ राजा धार्तराष्ट्रः सहानुजः सामात्यदारॊ हरियते गन्धर्वैर दिवम आस्थितैः 7 तं मॊक्षयत भद्रं वः सह दारं नराधिपम परामर्शॊ मा भविष्यत कुरु दारेषु सर्वशः 8 एवम उक्ते तु धर्मात्मा जयेष्ठः पाण्डुसुतस तदा परसाद्य सॊदरान सर्वान आज्ञापयत मॊक्षणे 9 अथागम्य तम उद्देशं पाण्डवाः पुरुषर्षभाः सान्त्वपूर्वम अयाचन्त शक्ताः सन्तॊ महारथाः 10 यदा चास्मान न मुमुचुर गन्धर्वाः सान्त्विता अपि ततॊ ऽरजुनश च भीमश च यमजौ च बलॊत्कटौ मुमुचुः शरवर्षाणि गन्धर्वान परत्यनेकशः 11 अथ सर्वे रणं मुक्त्वा परयाताः खचरा दिवम अस्मान एवाभिकर्षन्तॊ दीनान मुदितमानसाः 12 ततः समन्तात पश्यामि शरजालेन वेष्टितम अमानुषाणि चास्त्राणि परयुञ्जानं धनंजयम 13 समावृता दिशॊ देष्ट्वा पाण्डवेन शितैः शरैः धनंजय सखात्मानं दर्शयाम आस वै तदा 14 चित्रसेनः पाण्डवेन समाश्लिष्य परंतपः कुशलं परिपप्रच्छ तैः पृष्टश चाप्य अनामयम 15 ते समेत्य तथान्यॊन्यं संनाहान विप्रमुच्य च एकीभूतास ततॊ वीरा गन्धर्वाः सह पाण्डवैः अपूजयेताम अन्यॊन्यं चित्रसेन धनंजयौ | 1 [dur] ajānatas te rādheya nābhyasūyāmy ahaṃ vacaḥ jānāsi tvaṃ jitāñ śatrūn gandharvāṃs tejasā mayā 2 āyodhitās tu gandharvāḥ suciraṃ sodarair mamam mayā saha mahābāho kṛtaś cobhayataḥ kṣayaḥ 3 māyādhikās tv ayudhyanta yadā śūrā viyad gatāḥ tadā no nasamaṃ yuddham abhavat saha khecaraiḥ 4 parājayaṃ ca prāptāḥ sma raṇe bandhanam eva ca sabhṛtyāmātya putrāś ca sadāra dhanavāhanāḥ uccair ākāśamārgeṇa hriyāmas taiḥ suduḥkhitāḥ 5 atha naḥ sainikāḥ ke cid amātyāś ca mahārathān upagamyābruvan dīnāḥ pāṇḍavāñ śaraṇapradān 6 eṣa duryodhano rājā dhārtarāṣṭraḥ sahānujaḥ sāmātyadāro hriyate gandharvair divam āsthitaiḥ 7 taṃ mokṣayata bhadraṃ vaḥ saha dāraṃ narādhipam parāmarśo mā bhaviṣyat kuru dāreṣu sarvaśaḥ 8 evam ukte tu dharmātmā jyeṣṭhaḥ pāṇḍusutas tadā prasādya sodarān sarvān ājñāpayata mokṣaṇe 9 athāgamya tam uddeśaṃ pāṇḍavāḥ puruṣarṣabhāḥ sāntvapūrvam ayācanta śaktāḥ santo mahārathāḥ 10 yadā cāsmān na mumucur gandharvāḥ sāntvitā api tato 'rjunaś ca bhīmaś ca yamajau ca balotkaṭau mumucuḥ śaravarṣāṇi gandharvān pratyanekaśaḥ 11 atha sarve raṇaṃ muktvā prayātāḥ khacarā divam asmān evābhikarṣanto dīnān muditamānasāḥ 12 tataḥ samantāt paśyāmi śarajālena veṣṭitam amānuṣāṇi cāstrāṇi prayuñjānaṃ dhanaṃjayam 13 samāvṛtā diśo deṣṭvā pāṇḍavena śitaiḥ śaraiḥ dhanaṃjaya sakhātmānaṃ darśayām āsa vai tadā 14 citrasenaḥ pāṇḍavena samāśliṣya paraṃtapaḥ kuśalaṃ paripapraccha taiḥ pṛṣṭaś cāpy anāmayam 15 te sametya tathānyonyaṃ saṃnāhān vipramucya ca ekībhūtās tato vīrā gandharvāḥ saha pāṇḍavaiḥ apūjayetām anyonyaṃ citrasena dhanaṃjayau |