Book 2: Chapter 59
The Mahabharata in Sanskrit
Book 2
Chapter 59
| 1 [दूृ] एहि कषत्तर दरौपदीम आनयस्व; परियां भार्यां संमतां पाण्डवानाम संमार्जतां वेश्म परैतु शीघ्रम; आनन्दॊ नः सह दासीभिर अस्तु 2 [व] दुर्विभाव्यं भवति तवादृशेन; न मन्दसंबुध्यसि पाशबद्धः परपाते तवं लम्बमानॊ न वेत्सि; वयाघ्रान मृगः कॊपयसे ऽतिबाल्यात 3 आशीविषाः शिरसि ते पूर्णकॊशा महाविषाः मा कॊपिष्ठाः सुमन्दात्मन मा गमस तवं यमक्षयम 4 न हि दासीत्वम आपन्ना कृष्णा भवति भारत अनीशेन हि राज्ञैषा पणे नयस्तेति मे मतिः 5 अयं धत्ते वेणुर इवात्मघाती; फलं राजा धृतराष्ट्रस्य पुत्रः दयूतं हि वैराय महाभयाय; पक्वॊ न बुध्यत्य अयम अन्तकाले 6 नारुं तुदः सयान न नृशंसवादी; न हीनतः परम अभ्याददीत ययास्य वाचा पर उद्विजेत; न तां वदेद रुशतीं पापलॊक्याम 7 समुच्चरन्त्य अतिवादा हि वक्त्राद; यैर आहतः शॊचति रात्र्यहानि परस्य नामर्मसु ते पतन्ति; तान पण्डितॊ नावसृजेत परेषाम 8 अजॊ हि शस्त्रम अखनत किलैकः; शस्त्रे विपन्ने पद्भिर अपास्य भूमिम निकृन्तनं सवस्य कण्ठस्य घॊरं; तद्वद वैरं मा खनीः पाण्डुपुत्रैः 9 न किं चिद ईड्यं परवदन्ति पापं; वनेचरं वा गृहमेधिनं वा तपस्विनं संपरिपूर्ण विद्यं; भषन्ति हैवं शवनराः सदैव 10 दवारं सुघॊरं नरकस्य जिह्मं; न बुध्यसे धृतराष्ट्रस्य पुत्र तवाम अन्वेतारॊ बहवः कुरूणां; दयूतॊदये सह दुःशासनेन 11 मज्जन्त्य अलाबूनि शिलाः पलवन्ते; मुह्यन्ति नावॊ ऽमभसि शश्वद एव मूढॊ राजा धृतराष्ट्रस्य पुत्रॊ; न मे वाचः पथ्यरूपाः शृणॊति 12 अन्तॊ नूनं भवितायं कुरूणां; सुदारुणः सर्वहरॊ विनाशः वाचः काव्याः सुहृदां पथ्यरूपा; न शरूयन्ते वर्धते लॊभ एव | 1 [dūṛ] ehi kṣattar draupadīm ānayasva; priyāṃ bhāryāṃ saṃmatāṃ pāṇḍavānām saṃmārjatāṃ veśma paraitu śīghram; ānando naḥ saha dāsībhir astu 2 [v] durvibhāvyaṃ bhavati tvādṛśena; na mandasaṃbudhyasi pāśabaddhaḥ prapāte tvaṃ lambamāno na vetsi; vyāghrān mṛgaḥ kopayase 'tibālyāt 3 āśīviṣāḥ śirasi te pūrṇakośā mahāviṣāḥ mā kopiṣṭhāḥ sumandātman mā gamas tvaṃ yamakṣayam 4 na hi dāsītvam āpannā kṛṣṇā bhavati bhārata anīśena hi rājñaiṣā paṇe nyasteti me matiḥ 5 ayaṃ dhatte veṇur ivātmaghātī; phalaṃ rājā dhṛtarāṣṭrasya putraḥ dyūtaṃ hi vairāya mahābhayāya; pakvo na budhyaty ayam antakāle 6 nāruṃ tudaḥ syān na nṛśaṃsavādī; na hīnataḥ param abhyādadīta yayāsya vācā para udvijeta; na tāṃ vaded ruśatīṃ pāpalokyām 7 samuccaranty ativādā hi vaktrād; yair āhataḥ śocati rātryahāni parasya nāmarmasu te patanti; tān paṇḍito nāvasṛjet pareṣām 8 ajo hi śastram akhanat kilaikaḥ; śastre vipanne padbhir apāsya bhūmim nikṛntanaṃ svasya kaṇṭhasya ghoraṃ; tadvad vairaṃ mā khanīḥ pāṇḍuputraiḥ 9 na kiṃ cid īḍyaṃ pravadanti pāpaṃ; vanecaraṃ vā gṛhamedhinaṃ vā tapasvinaṃ saṃparipūrṇa vidyaṃ; bhaṣanti haivaṃ śvanarāḥ sadaiva 10 dvāraṃ sughoraṃ narakasya jihmaṃ; na budhyase dhṛtarāṣṭrasya putra tvām anvetāro bahavaḥ kurūṇāṃ; dyūtodaye saha duḥśāsanena 11 majjanty alābūni śilāḥ plavante; muhyanti nāvo 'mbhasi śaśvad eva mūḍho rājā dhṛtarāṣṭrasya putro; na me vācaḥ pathyarūpāḥ śṛṇoti 12 anto nūnaṃ bhavitāyaṃ kurūṇāṃ; sudāruṇaḥ sarvaharo vināśaḥ vācaḥ kāvyāḥ suhṛdāṃ pathyarūpā; na śrūyante vardhate lobha eva |